از چاه ما کسی به عزیزی نمی رسد

حتی به چند متری میزی نمی رسد

هی پشت هم ترانه - غزل نذر می کنند

وقتی به هیچ کس ها   چیزی نمی رسد

اما به ما که می رسد آتش بهانه است

اسب و سوار عاطفه خیزی نمی رسد

دیگر بس است  مرده ی خود را رها کنید

اینجا به ما لباس تمیزی نمی رسد

در ارگ - راه می روم و شعر می شوی

به ذهن من که راه گریزی نمی رسد

دستم به تو نمی رسد این بیت آخری

حتی اگر که  اشک بریزی      نمی رسد